smùtan
smùtan (kaszëbsczi)
[edicëjô]| Przëpôdk | Pòjedińczô lëczba | Wielnô lëczba |
|---|---|---|
| nazéwôcz | smùtan | smùtanë |
| rodzôcz | smùtana | smùtanów |
| dôwôcz | smùtanowi | smùtanom |
| winowôcz | smùtana | smùtanë |
| nôrzãdzôcz | smùtanã | smùtanama |
| môlnik | smùtanie | smùtanach |
| wòłôcz | smùtanie | smùtanë |
wëmòwa:
znaczenia:
- (1.1) jedenasti miesąc rokù w gregorijansczim kalãdôrzu.
zjinaka: òb. zestôwk
przëmiôrë:
- (1.1) Smùtan je jedenastim miesącã rokù w gregorijansczim kalãdôrzu.
syntaksa:
kòlokacëje:
synonimë: lëstopadnik
antonimë:
krewnë:
frazeòlogòwé związczi:
etimòlogijô:
bôczënk: òb. téż stëcznik ~ gromicznik ~ strumiannik ~ łżëkwiôt ~ môj ~ czerwińc ~ lëpinc ~ zélnik ~ séwnik ~ rujan ~ lëstopadnik ~ gòdnik
dolmaczënk: