wòkatiw

wòkatiw (kaszëbsczi)

Przëpôdk	Pòjedińczô lëczba	Wielnô lëczba
nazéwôcz	wòkatiw	wòkatiwë
rodzôcz	wòkatiwa	wòkatiwów
dôwôcz	wòkatiwòwi	wòkatiwòm
winowôcz	wòkatiw	wòkatiwë
nôrzãdzôcz	wòkatiwã	wòkatiwama
môlnik	wòkatiwie	wòkatiwach
wòłôcz	wòkatiwie	wòkatiwë

wëmòwa:
znaczenia:

(1.1) sétmi przëpôdk deklinacëji, òdpòwiadô na wòłanié: ò!

zjinaka: òb. zestôwk
przëmiôrë:

(1.1) Wòkatiw je szóstim przëpôdkã dëklinacëji, chtëren òdpowiadô na wòłanié: ò!

syntaksa:
kòlokacëje:
synonimë: wòłiwôcz
antonimë:
krewnë:
frazeòlogòwé związczi:
etimòlogijô:
bôczënk: nazéwôcz (nominatiw, nz), rodzôcz (genytiw, r), dôwôcz (datiw, dw), winowôcz (akùzatiw, wn), nôrzãdzôcz (jinstrumental, nrz), môlnik (lokatiw, ml), wòłôcz (wòkatiw, wł)
dolmaczënk: