Przejdź do zawartości

kóń

Wikisłowôrz - wòlny ë wielojãzëkòwi słowôrz

kóń (kaszëbsczi)[edicëjô]

Przëpôdk Pòjedińczô lëczba Wielnô lëczba
nazéwôcz kóń kònie
rodzôcz kònia kòniów
dôwôcz kòniowi kòniòm
winowôcz kònia kònie
nôrzãdzôcz kòniã kòniama
môlnik kòniu kòniach
wòłôcz kón kònie
kònie (1.1)


wëmòwa:
znaczenia:
jistnik, chłopsczi ôrt

(1.1) kóń

zjinaka:
przëmiôrë:

(1.1) Kóń wikszi łep, niech sã jiscy.

syntaksa:
kòlokacëje:
synonimë:
antonimë:
krewnë:
frazeòlogòwé związczi:
etimòlogijô:
bôczënk:
dolmaczënk:

kóń (dolnosorbsczi)[edicëjô]

kóń (1.1)


wëmòwa:
znaczenia:
jistnik, chłopsczi ôrt

(1.1) kóń

zjinaka:
przëmiôrë:

(1.1) Wón jo kónja do drebota pógónił. Òn pònëkôł kónia na drôw.

syntaksa:
kòlokacëje:
synonimë:
antonimë:
krewnë: jistn. zdrobn. kónick, kónjašk, kónjetko, znank. kónjecy
frazeòlogòwé związczi:
etimòlogijô:
bôczënk:

kóń (górnosorbsczi)[edicëjô]

kazus singular dual plural
nazéwôcz kóń konjej konje
rodzôcz konja konjow konjow
dôwôcz konjej konjomaj konjam
winowôcz konja konjej konje
instrumental konjom konjomaj konjemi
lokatiw konju konjomaj konjach
kóń (1.1)


wëmòwa:
znaczenia:
jistnik, chłopsczi ôrt

(1.1) kóń

zjinaka:
przëmiôrë:

(1.1) Kóń pomha hewak při ćežkim rólnym dźěle. → Kóń pòmògô wiedno przë cãżczi robòce na roli.

syntaksa:
kòlokacëje: přahaty kóń → zaprzëżny kóń
synonimë:
antonimë:
krewnë: zdrobn. konik, znank. konjacy
frazeòlogòwé związczi:
etimòlogijô:
bôczënk: